Stoppen met roken blog 3: Angst - The New Health Company

Stoppen met roken blog

Stoppen met roken blog 3: Angst

Ik ben Mirella

Ik heb nooit een poging gedaan. Daar was ik veel te eigenwijs voor. Pas toen ik meer wijs was dan eigenwijs, ging ik nadenken over hoe ik prettig kon stoppen met roken. Zonder strijd. En zonder een centje pijn. Want daar houd ik gewoon niet van.

Laten we stoppen met roken iets maken waar je van geniet. Ja dat kan!

Door:Mirella

Dit is het stoppen met roken blog 3: angst, en daar gaat het dus over. Over angst.

Angst om te stoppen met roken.

Daar begint het mee. Met angst. Vandaar dit stoppen met roken blog 3 over angst om te stoppen met roken.

Alle, nee echt alle rokers die echt willen vertellen wat hen tegenhoudt om te stoppen, zeggen dat er eerst angst is. Dat ze, bij de eerste gedachte aan stoppen met roken, direct angst voelen. Van een beetje, tot zo ontzettend veel dat elke gedachte aan stoppen met roken direct overspoeld wordt en verdrinkt in die grote emotie.

En dan hebben we het alleen nog maar over denken aan. Een globale, bijna neutrale beschouwing van stoppen met roken in het algemeen. Het is dan nog niet eens denken over. Dat doe je, als je het algemene idee van stoppen met roken verbindt aan jezelf, aan je eigen rookverslaving. Dan kan de angst nog verder toenemen. Over het verschil tussen denken aan en denken over vind je hier ook een blog. https://thenewhealthcompany.nl/stoppen-met-roken-blog-2-hoe-denk-jij-eraan/

Maar eerst is er die angst.

In dit stoppen met roken blog 3: Angst onderzoeken we dit: waar ben je zo bang voor? Dat hoeft niet eens direct duidelijk te zijn. Dat komt omdat die grote angst zich schuilhoudt in de diepte van je bewustzijn: in de lagen van het onderbewustzijn. Daar woont het, terwijl je je er niet zo bewust van bent. Maar het port en steekt voortdurend en ondermijnt je gevoel van welbevinden. Dat kan als verveling voelen, als leegte, als onrust. Als iets dat opgevuld moet worden. Daar wordt bij voorkeur dan een sigaret voor gebruikt. Wonderlijk hè, uit angst voor het stoppen met roken, ga je juist  roken.

Uit de zeer vele gesprekken met rokers, rookstoppers en ex-rokers is duidelijk naar voren gekomen waar men zo bang voor is. In dat stadium als roker dat je er nog niet eens aan durft te denken, aan dat stoppen met roken. Dan blijkt die grote, vage angst te bestaan uit twee kleinere en één hele grote angst. De twee kleinere angsten zijn:

De angst voor ontwenningsverschijnselen.

Daarvoor kun je binnenkort het blog ‘Ontwenningsverschijnselen’ lezen hier op de pagina met blogs over stoppen met roken. Er is ook al eerder over geschreven in het blog ‘Snus’.

De angst om aan te komen.

Dit is een van de negen grote rookillusies die de rookverslaving in stand houden. Je leert ze kennen en ontmaskeren binnen onze 1 op 1 methode, en met de E-cursus Kies voor een rookvrij levenIn de webshop vind je ook een E-boek plus MP3 speciaal over de angst om aan te komen na het stoppen met roken.  Zeer de moeite waard: binnenkort is er een gratis webinar met dit thema: roken en gewicht. Meedoen? https://thenewhealthcompany.newzenler.com/live-webinar/vind-de-knop-en-stop/register?preview=on

De angst voor verlies.

En dan is er die ene hele grote angst, en dat is de angst voor het verlies van je rookvriendje. Het klopt helemaal dat jouw rookvriend hele belangrijke dingen voor je wilde doen. Jouw rookvriend staat, net als ieder afweermechanisme en overlevingsstrategie, als een grote muur om pijn en verdriet. Om tekorten en beschadigingen die je hebt opgelopen in de vormingsjaren van je leven. Omdat in je jonge jaren de cognitieve vermogens en emotionele vaardigheden nog lang niet ontwikkeld zijn, bouwen we allemaal muren om onze kwetsuren heen. Zodat we door kunnen gaan, op kunnen groeien. Die muren bestaan uit patronen van gedachten, gedrag en gevoel waarmee we ons wapenen tegen de pijn waar we niets mee kunnen. Niet één muur, maar verschillende muren. Dat ziet er zo uit:

stoppen met roken blog 3: de angst om te stoppen met roken
De verdedigingsmuren

Roken als verdedigingsmuur

Stel: je bent vroeger op school gepest. Dat is zo belastend voor je ontwakende zelfbewustzijn, dat het helemaal niet te begrijpen valt met je jonge verstand En je gevoel kan het ook niet aan. Het kan niet verwerkt worden.

De 1e muur is angst. Een biologisch afweermechanisme. Tijdens het pesten gaat je hart sneller kloppen, je spieren verstijven. Je zit onder de adrenaline: moet ik wegrennen, of moet ik vechten? Terwijl je daarmee bezig bent, word je afgeleid van het grote verdriet van het pesten zelf. Daarom is het een muur die je afschermt. Maar niet zo’n prettige muur. Daarom komt er later een 2e muur.

De 2e muur zegt je: logisch dat jij gepest wordt. Je bent namelijk saai, lelijk, oninteressant en niets waard. Deze muur brengt je tot stilstand. Het maakt somber. Het knaagt aan je zelfvertrouwen en ondermijnt je eigenwaarde. Maar je vindt er een soort rechtvaardiging in voor dat pesten.

De 3e muur neemt daar geen genoegen mee. Hoezo deug ik niet?? Het zijn die anderen, die niet deugen. De onderwijzers, die niks doen. De andere kinderen, die me niet helpen. Het ligt helemaal niet aan mij!! Hieruit komen gevoelens van irritatie, woede en agressie. Misschien sla je er nu eerst zelf op los, voordat iemand jou gaat pesten.

De 4e muur is een hele bekende: je voelt nog steeds in de diepte dat je er niet toe doet, waardeloos bent, en dus denk je: als ik nou heel erg mijn best ga doen, dan ben ik het wel waard. Dan.. (mag ik ook meedoen, word ik niet meer gepest, zien ze me eindelijk voor vol aan… enzovoorts). Deze muur zet je aan tot please gedrag. Je gaat het iedereen naar de zin maken. Overal zeg je JA tegen. Je gaat over je eigen grenzen, want de ander is veel meer belangrijk. Wat vermoeiend.. en dus

De 5e muur laat je denken dat het er allemaal niet meer toe doet. Het raakt je niet meer, er is niet veel dat je nog interesseert. Je raakt langzaam de verbinding met jezelf en met de wereld kwijt. Laat allemaal maar. Het heeft toch geen zin. In dit stadium heb je het opgegeven.

En dan is er nog een 6e muur, die hand in hand gaat met die 5e muur van het opgeven. Maar deze muur is alleen beschikbaar voor mensen die verslavingsgevoelig zijn. En dat zijn wij, de rokers. Dit is wat je rookvriendje voor je doet: hij (of zij, wat je wil) houdt je heel ver weg van de oorspronkelijke pijn. Van die enorme gekwetstheid, van toen je gepest werd, vroeger. En zo ontstaat de illusie dat het roken je helpt bij alles dat naar is in het leven. Dat je die grote beschermende muur nodig hebt, om te overleven. Nogal logisch, dat je zo bang wordt bij het idee van stoppen met roken!

Weg met de angst!

Met dit stoppen met roken blog 3: Angst, willen we je dit graag duidelijk maken: die angst is niet nodig. Al deze afweermechanismen zijn ontstaan in je kindertijd en jeugd. Omdat je brein nog niet volwassen was. En je nog geen raad wist met gevoelens. Maar jij bent al lang volwassen. En jij kunt met je volwassen denken en voelen alles aan dat je vroeger nog niet kon. Alles analyseren, relativeren, oplossen en verwerken. Er zijn geen muren meer nodig. Zeker niet als die muren heel erg schadelijk voor je zijn. Zoals je rookvriendje van vroeger. Want die is al heel lang je vriend niet meer. Hij is de vijand. Die je gezondheid schaadt, je conditie verslechtert, je de adem beneemt, je onrustig maakt, je aandacht opvreet, en je geld verspilt. Als dat wegvalt, verlies je dan iets? Of heb je juist grote winst? Angst om te stoppen met roken is nergens voor nodig.

Weg ermee.

Share on facebook
Facebook